"น้อยใจ"
อาการอ่อนแอของจิตใจ . . . ที่ไม่ได้รับการตอบสนอง
ยามที่เกิดความต้องการให้คนเอาใจ
วิธีแก้ . . . อย่าเอาแต่ใจ

"เจ็บใจ" 
อาการเป็นพิษของจิตใจ . . . ที่ลามมาจากหาง เวลามีใครมาเหยียบมัน
วิธีแก้ . . . ตัดหางทิ้งซะ อย่ายกหางตัวเอง

"ละอายใจ"
อาการใฝ่ดีของจิตใจ . . . ที่ออกมาชี้หน้าด่าเรา
ข้อแนะนำ . . . เมื่อละชั่วได้ ก็ไม่อายแก่ใจ

"เสียใจ"
อาการวูบทางจิตใจ . . . เกิดจากความไม่มั่นคง
เพราะชอบเอาใจไปผูกเอาไว้กับสิ่งอื่น
วิธีแก้ . . . ตัดใจซะสิ อย่าไปผูกมันไว้

"ใจหาย" 
อาการนี้ . . . ชื่อก็บอกอยู่แล้ว
วิธีแก้ . . . หายใจเข้าสิ หายใจลึกๆ แล้วจะเลิกใจหาย

"หลายใจ"
อาการสืบพันธุ์ของจิตใจ โดยการแบ่งตัว
นำไปสู่อาการน้อยใจ . . . แก่คนรอบข้างได้ในเวลาต่อมา
วิธีแก้ . . . ระลึกไว้ มีแต่พวกอะมีบาที่ใช้วิธีแบ่งแบบนี้

"ทำใจ"
อาการที่แปลกที่สุดของใจ . . .
ยิ่งทำมากเท่าไร . . . ใจยิ่งว่างเท่านั้น
ข้อแนะนำ . . . ทำทุกครั้ง ทำบ่อยๆ ค่อยๆ ทำ

จะอัพหลายทีและแต่ก็มารผจญทุกที แหะๆ

คราวนั้นทำเสร็จหมดแร๊ว แต่เน็ตหลุดนี่ดิ ซวยจิงๆ

ตอนนี้เรยมะค่อยจะมีอะไรอัพเรย

อยากจะบอกว่าชอบดูรายการ รถโรงเรียน โคดๆเรย

มะใช่อะไรหรอก หึหึ ชอบ "หมอโอ๊ค" อ่ะ

Doctor "OAK" So Cute...

ปิดเทอมแร๊ว แค่ "10" วัน

แต่ก็ดีแร๊ะ ได้ไป ร.ร. ทุกวัน ดีจัยๆ

เวลาผ่านไปเร็วหว่ะ แป๊ปเดียวจบ ม.4 และ

ตอนแรกก็คิดว่าเรียน จ-ส ปิดเทอมก็ต้องมาเรียน

มันคงเป้นอะไรที่เหนื่อย และน่าเบื่อมาก

แต่ความจิงแร๊วมันไม่ใช่เรย ชีวิตมันเคยชินแร๊วมั้ง

วันไหนได้หยุดนี่ดิแปลก รุสึกไม่ค่อยดี

อยู่บ้านเรยไม่มีไรทำ ไป ร.ร. หนุกก่าเยอะ อิอิ

“Shimura Zoo”

อิอิ ปังกะเจมส์ น่าร๊ากจังเรย

บางมุม. . .ของความรัก

ใครหลายคนรู้จัก. . . ความรัก แต่ใช่ว่าจะเข้าใจ
เราเรียนรู้ที่จะรัก . . . แต่ใช่ว่าเราจะเข้าใจความรัก

เป็นความจริงที่ว่า. . .
วันและคืนที่เรียนรู้ผ่านกาลเวลา ทำให้คนสองคนเข้าใจกันมากขึ้น
แต่วันและคืน ที่ผ่านพ้น ก็ทำให้คนสองคนเข้าใจกันน้อยลง
ต่างกับความคาดหวัง และการเรียกร้องระหว่างกัน ที่กลับจะมีสูงขึ้นและสูงขึ้น
บางที. . . เราก็เลือกที่จะทำร้ายกันและกันด้วยความรัก

. . . ถ้าเราตอบหัวใจของเราแท้จริง . . . ความรักก็แท้จริงเช่นกัน
และความรักก็จะอยู่เช่นนั้นเสมอ. . .

เพราะบางที ความสุขที่แท้จริงของ “ความรัก”
คือ. . .การได้รักมากกว่าการถูกรัก
และในทุกๆ การค้นหา ก็ไม่จำเป็นเสมอไปที่จะต้องค้นพบ. . .

ถ้าเรารู้จักที่จะให้เกียรติความรัก. . .
ความรักก็จะให้เกียรติเราเช่นกัน. . .

.•*+*•..•*+*•..•*+*•..•*+*•..•*+*•.

P.S.

* คิดถึงครูเก๋ ครูประจำชั้นคนสวยของพวกเรา

* ซายน์ ซาวด์ นุ่น ฝ้าย ร๊ากนะเพื่อนรัก

* เปิ้ล ตูน เมย์ เกด ร๊ากเหมือนกันนะเพื่อนรัก

*ที่สำคัญรัก ลุงเอื่อยจังเรย

 

ไม่เปนไรหรอก  ครายจะว่าไงก้อช่าง

ตัวเราเปนแบบนี้ ครายจะทำไม

ที่คุณทำไปอ่ะ คิดว่าถูกต้องแล้วรึ รู้สึก

สบายหรอที่ทำแบบนั้นลงไป  เรื่องเก่าๆ

อย่าพูดถึงดีกว่า  ชีวิตหม่นหมอง ทำวันข้างหน้า

ให้ดีที่สุดดีกว่า  ลืมไปว่าเราก้อยังมีคนอื่นอยู่

---------------------

รักห้อง 42 ทุกคนน้า  บร้าแบบน่ารักโครตๆ

ถึงแม้อาจจะมีเรื่องขัดใจกันบ้าง ก้อม่ายเปนไร

เพราะมานเปนเรื่องธรรมดาที่ต้องยอมรับ

ครายจะมองเรายังไงก้อช่าง เราเปนของเราแบบนี้

ใครจะว่าการกระทำของเรามันเสแสร้ง มานก้อเรื่อง

ของเทอเหอะนะ  เต็มที่ ถ้าเรามัวแต่คิดมากเรื่องแบบนี้

ชีวิตล่มจมพอดี  นะ

คุณเชื่อเรื่องเวรกรรมมั๊ย ถ้าม่ายเชื่อแต่เราเชื่อ

"กรรมใดใครก่อ  กรรมนั้นย่อมสนอง"

เด๋วจะหาว่าทำตัวเปนนางเอกอีกเหอะๆๆ

-------------------

ม่ายมีไรและ ก้อมีความสุขมากๆแล้วกันนะ

เลิกแล้วต่อกัน เราไม่คิดมากอยู่แล้ว

คนเราอ่ะ มานโตๆกันแล้วคิดเองได้

ว่าสิ่งที่ตัวเองทำไป พูดไปอ่ะมันถูกต้องรึป่าว

------------------

ปล.  ถ้าคุณไม่ชอบช้านจะเข้ามาดูทำไมไม่ได้เขียนให้คุณอ่าน

และกรุณาใช้คำพูดที่สุภาพด้วยนะคระ  ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนท์

ปล.ไปทำอะไรคุณไว้  ถึงได้เกลียดกันได้ขนาดนั้น ไม่เปนไรอโหสิๆ

ปล.มนุษย์ทุกคนมีขีดจำกัดของความอดทน  ระวังซักวันให้ดีๆแล้วกันนะ

ขนาดคุณยังทนไม่ได้เลยชิมิ แล้วคนธรรมดาอย่างเราจะทนได้มั๊ย

ปล.เวรย่อยระงับด้วยกานไม่จองเวร ธรรมมะเวอร์เลยใช่มั๊ยล่ะ เหอะๆ

ปล.คนเราเมื่อโง่ครั้งแรกแล้ว  ก้อจะม่ายมีครั้งที่สองอีก

เที่ยวกันให้หนุกน้า เปิดใจและลองหาความสุขบรรเทาความทุกข์แล้ว

รักกันไว้  ลดลอยแตกร้าวราน

------------

แม่งรมณ์เสีย

"ที่คุณทำไปอ่ะ คิดว่าถูกต้องแล้วรึ รู้สึก สบายหรอที่ทำแบบนั้นลงไป  เรื่องเก่าๆ อย่าพูดถึงดีกว่า "

มึงถูกตายแหละอีควาย มึงมาเขียนว่ากูก่อนนะ อย่าลืมดิ แล้วมึงสบายใจรึไง ที่ด่ากูลงสเปซมึงก่อนน่ะ

มึงด่ากูก่อนเองนะ แร๊วจะให้กูอยู่เฉยรึไง

"ครายจะมองเรายังไงก้อช่าง เราเปนของเราแบบนี้ ใครจะว่าการกระทำของเรามันเสแสร้ง มานก้อเรื่อง ของเทอเหอะนะ  เต็มที่"

บิ๊กบอกกูว่าทำไมกูไม่ลองให้โอกาสมึง กูบอกไปว่ากูให้โอกาสแร๊ว โอกาสน่ะมันมีเยอะแยะ

แต่มึงไม่เคยคิดจะคว้ามัน มึงไม่ปรับตัวเอง บิ๊กถามกูอีกว่าถ้ากูเป็นอย่างนี้บ้างจะทำไง

กูก็บอกว่า ถ้าเป้นกูคงรุตัวนานแร๊วแหละว่าเพื่อนไม่ชอบ กูก็คงปรับตัวไม่ใช่ หน้าด้าน ทำต่อไป

คนมันถึงได้เกลียด

"คุณเชื่อเรื่องเวรกรรมมั๊ย ถ้าม่ายเชื่อแต่เราเชื่อ "กรรมใดใครก่อ  กรรมนั้นย่อมสนอง" เด๋วจะหาว่าทำตัวเปนนางเอกอีกเหอะๆๆ"

จะหาว่ากูทำกรรมรึไง กรรมน่ะตามสนองกูแน่ เพราะกูรู้ตัวว่ากูเลว

แร๊วมึงอ่ะดีตายแหละ ถึงได้ว่าคนอื่นเค้า มึงก็ดีแต่ทำตัวเป็นนางเอก

แหมอยู่ ร.ร. ทำมาเป็นยื่นขนมให้กู อีเหรี้ย เอ๊ย ทีอย่างนี้ล่ะมาเขียนว่ากู

อยู่ต่อหน้ามาทำดี ลับหลัง ก็ เลว แหละหว่ะ

"เลิกแล้วต่อกัน เราไม่คิดมากอยู่แล้ว คนเราอ่ะ มานโตๆกันแล้วคิดเองได้ ว่าสิ่งที่ตัวเองทำไป พูดไปอ่ะมันถูกต้องรึป่าว"

ไม่คิดมากแร๊วจะมาเขียนถึงกูทำซากอะไร เออใช่โตแร๊วกูคิดเองได้ คราวที่แล้วที่กูเม้นท์ให้มึงอ่ะ

กูพิมพ์ถูกหว่ะ รับไม่ได้รึไง มึงแหละเขียนไรผิดไปป่าว แหมหาว่าเป็นเพือ่นสนิทกะกู

ตอนม.3 โถ่ใครอยากจะนับมึงเป็นเพื่อน กูจะบอกไรให้นะ ตอนม.3 ที่นั่งแถวเดียวกะมึงน่ะ

มีกู รัช และก็มี  มึงรุมั้ยว่ารัชขอให้กูแลกที่กะมันทุกวัน มันกะกูเกี่ยงกันนั่งข้างมึง

ไม่มีใครเค้าอยากจะนั่งข้างมึงเรย สำคัญตัวผิดแร๊วมึง

แร๊วที่มึงเขียนไว้ในสเปซอันที่แร๊ว ที่บอกว่า ม.3 ดีใจมากที่ได้เตือนกู

กูก็บอกมึงไปแร๊วไงว่าเตือนไรไม่ทราบ ภูมิใจนักรึไงมึง

มึงอ่ะแหละพูดถูกรึป่าว ลองหัดถามตัวมึงเองบ้างสิ

คราวที่แร๊วกูก็บอกมึงไปแร๊วไงว่าจะให้กู ไปกราบตีนขอโทดมึงหรอไง??

พูดเหมอืนกูผิดนักล่ะ

"ปล.  ถ้าคุณไม่ชอบช้านจะเข้ามาดูทำไมไม่ได้เขียนให้คุณอ่าน และกรุณาใช้คำพูดที่สุภาพด้วยนะคระ "

อีควายกูอยากเข้ามาดูตายแหละ ถ้าซายน์ไม่บอกกูว่ามึงเขียนถึงกู กูก็ไม่คิดจะมาเหยียบสเปซมึงหรอก

ไม่ได้เขียนให้กูอ่าน แร๊วจะเขียนถึงกูทำไม อีดอก แล้วที่บอกว่าให้ใช้คำสุภาพน่ะ

คราวที่แร๊วที่กูเม้นท์ให้มึง กูก็ใช้คำสุภาพแร๊วนะเห็นว่าเป็นสเปซนางเอก ก็เรยยั้งมือกับภาษา

และกูก็บอกอีกว่า ขอโทดทีถ้าด่าแรงไป เพราะกูสถุนไม่ใช่ผู้ดี กูบอกไปแล้วไง ลืมแล้วหรอ??

แล้วคำที่กูใช้น่ะ คำว่า กู+มึง มีไม่เยอะหว่ะ ไม่ได้ใช้ทุกคำด้วย คำไม่สุภาพก็มีแค่ เสือก 1คำ

หน้าด้าน1คำ (คำว่าหน้าด้านกูพิมพ์ว่า แถวบ้านกูเรียกว่าหน้าด้านหว่ะ) ไม่ได้ด่ามึงตรงๆนิ

คำว่าแรด อีดอก อีเหรี้ย สัด ควาย ไม่มีเรย

แน่จิงมึงก็กลับไปดูดิ กูพิมพ์เองกูจำได้ แต่มึงลบของกูทิ้งแล้วนิ ทนรับความจริงไม่ได้รึไง

นี่สเปซกูเอง เพระกูเป้นคน สถุน กูใช้คำหยาบ มีปัญหาไรมะ ย้ำอีกครั้ง นี่สเปซกู ไม่ใช่ของมึง

"ปล.ไปทำอะไรคุณไว้  ถึงได้เกลียดกันได้ขนาดนั้น ไม่เปนไรอโหสิๆ

ปล.มนุษย์ทุกคนมีขีดจำกัดของความอดทน  ระวังซักวันให้ดีๆแล้วกันนะ

ขนาดคุณยังทนไม่ได้เลยชิมิ แล้วคนธรรมดาอย่างเราจะทนได้มั๊ย

ปล.เวรย่อยระงับด้วยกานไม่จองเวร ธรรมมะเวอร์เลยใช่มั๊ยล่ะ เหอะ"

มึงทำไรไว้น่าจะรุตัวนะเพราะปากมึงไง ที่บอกว่าอโหสิให้

ไม่ทราบว่าใครผิดกันแน่ พูดอย่างเน้เหมือนกูผิดใช่มั้ย

ใช่มนุษย์ทุกคนมีขีดความจำกัดความอดทน กูทนมึงไม่ได้ไง

มันเยอะขึ้นเรื่อยๆ จนกูเกลียดมึง

ที่มึงบอกว่าระวังซักวันให้ดีๆแล้วกันนะ

ทำไมจะทำไร ใครกันแน่ที่สมควรจะพูดคำนั้น

มึงหาเรือ่งกูเอง ช่วยไม่ได้ เขียนว่ากู แล้วจะไม่ให้กูเขียนกลับหรอ

ใครๆก็รู้ว่าเป้นคนใจร้อน พอม.4นี่กูใจเย็นขึ้นเยอะแร๊ว แต่มึงก็ทำให้กูใจร้อนขึ้นมาอีก

มึงน่ะแหละระวังตัวมึงไว้เหอะ รุตัวซะมั่งว่าคนไม่ชอบมึงน่ะมีเยอะแค่ไหน

บางคนไม่ได้เกลียดมึงหรอกแต่เค้ารำคาญมึง ขนาดอ้อม คนที่เรียบร้อยที่สุดของห้องเค้ายังตอบแบบนี้เรย

"อย่าให้เราพูดเรยเด๋วจะหาว่าอย่างนั้นอย่างนี้"

คอมเม้นท์ครั้งที่แร๊ว ที่เขียนต่อจากของกูน่ะ

กูจะบอกให้นะว่า ซาวด์เขียน มันจะลงชื่อแร๊ว แต่มันล๊อคอินไม่ได้

ซาวด์ใช้คำยิ่งกว่ากูอีก กูอุตส่าห์เขียนให้ดีที่สุดแล้วนะ ยังจะมาด่ากูอีกหาว่ากูไม่สุภาพ

ถ้ามึงมาเทียบกะอันนี้แร๊วมึงก็จะรุว่าอันนั้นน่ะสุภาพที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว

แน่จิงมึงก็อย่าลบอันนั้นทิ้งดิ คนอื่นเค้าจะได้เห็นหลักฐานไง ไม่ใช่กล่าวหากูฝ่ายเดียว

กูเกลียดมึงจำไว้

-------------------------------------------------------------------------

*ใครจะหาว่ากูหยาบคายก็ตามใจ ถามหน่อยเถอะเป็นคุณยอมหรอให้คนอื่นมาว่าคุณน่ะ

*มันทำตัวเหมือนนางเอก เองนะ คำว่านางเอกกูไม่ได้ใช้เรียกมันตั้งแต่แรกแล้ว

แต่เพื่อนกูเรียก กูเรยใช้ด้วย ไหนๆก็หาว่ากูร้ายแล้วกูก็ต้องร้ายให้ถึงที่สุดดิ

*กูเลิกมานานแล้วนะ แต่มึงน่ะไม่หยุดเอง อัพสเปซด่ากูเองนิ

*กูเรยอธิบาย (จะเรียกว่าแก้ตัวก็ได้) ข้อเท็จจริงที่มึงกล่าวหากู

*เซ็งหว่ะกูกะจะอัพสเปซมีสาระสวยๆ แต่เสือกมีเรื่องอีนี่มาด้วย กูเรยต้องเสริมเรื่องนี้

*P.s. ขอโทดซายน์ ซาวด์ อ้อม รัช ด้วยนะ ที่ต้องเอ่ยชื่อ

ขอบใจคนที่อ่านนะ จะด่ากูก็ได้นะ(ถ้ากูทนไม่ได้กูก็ด่ากลับเอง)

ถ้ามันจริงกูก็ จะแก้ไข แต่ถ้าจะให้ดีกะมันน่ะหรอ ไม่มีทาง และก็ให้ใช้คำสุภาพน่ะได้

กูเขียนกูสุภาพอยู่แล้ว แต่เรือ่งนี้กูขอเถอะ

ดีจ้าทุกคน

อยากไป ร.ร. แล้วอ่ะ

อยากเจอพี่รหัส มากๆเรย

พี่รหัสเราน่ารักมากมาย

ขิขิ เจ๊ป่าน นั่นเอง

แกล้งเราซะหนักเรย

ทำกันได้ลงคอนะ

รุจักกะเจ๊ป่าน ตั้งกะ ม.2 แว๊ว

เจ๊ป่าน หน้าคล้ายๆเกดอ่ะนะ

เคยบอกเจ๊ไว้ตั้งนานและ ว่าอยากให้เจ๊

เปนพี่รหัส และแล้วก็ได้สมใจ

ตอนทายครั้งแรก ทายพี่หลิด

เหอะๆ ผิด เวงจิงๆ

โดนต้มซะเปื่อยเรยเรา

ตอนแรกงอลพี่รหัสด้วย

พี่รหัสก็งอลเรา

งอลกันอยู่นั่นแหละ นะ

แต่สุดท้ายก็ดีกันได้

รักเจ๊นะ ถ้าไม่รักก็ไม่ร้องหรอก

ร๊ากเจ๊ที่สุดเรย

มะวานวันเกิดตูนกะไอซ์

ยังมะได้ซื้อไรให้เรยหว่ะ

รอหน่อยนะ ยังไม่ได้ซื้อของให้พี่รหัสเรย

เด่วไว้ซื้อให้พร้อมกานเรย

โทดนะเว่ย

รักเจ๊ป่าน พี่รหัสของช้าน

รักเกดนะเว่ย เพื่อนที่กูไว้ใจที่สุด ร๊ากมึงนะ

ซายน์อย่าลืมสร้อยกูนะ ขอบใจนะเว่ยวันเสาร์อ่ะกุเรียนรุเรื่องมากๆ

ฝ้าย คิดถึงมึงหว่ะ

สา แกล้งกูอยู่ได้อ้ายเวง สุดท้ายมึงก็มะรุเรื่อง แหะๆ อย่าลืมสมุดกูนะ

ดา ขอบใจนะส่งข้อความมาบ่อยมากๆ(พี่รหัสแกกวนตีนมาก)

พู่ วันหลังซื้อฝอยทองไปฝากนะ ขิขิ

พี่จร วันเสาร์ลืมโทกลับโทดที

แป๊ะ ขอบใจนะเว่ย เปลี่ยนสีได้แร๊ว

พี่นัท มะวานเปนไรอ่ะ งงนะเนี่ย

พี่ทอม วันนี้ชิ่งหนีหรอว๊า 55+ เราเรยชนะเรย (หมากฮอสๆ)

ซาวด์ รีบๆมานะเว่ย ฟามหวังของกู มึงไม่มาแล้วกูจะนั่งกะใครวะ

รัก... รักนะไม่เคยบอก ก็อยากบอกแหละแต่ก็รู้แล้วนิ

คืนนี้อย่าลืมดูบอลนะเว่ย ตี2 ช่อง 9

อิตาลี ที่ร๊าก เชียร์สุดตรีนเรย

แล้วกูจะสั่งลาอารายนักหนาวะ